تبليغاتX
انتظار گل نرگس
                                 

                                                بسم الله الرحمن الرحيم

                                  روز جمعه 22/8/88  "روز دحو الارض"است.

شب بيست و پنجم ماه ذي القعده ، شب دحو  الارض است (يعني پهن شدن زمين از زير خانه كعبه بر روي آب) و از ليالي شريفه است كه رحمت خداوند در آن نازل مي شود و قيام به عبادت در اين شب اجر بسيار دارد و از "حسن بن علي وشا" روايت است كه گفت من كودك  بودم كه با پدرم در شب 25 ماه  ذي القعده درخدمت امام رضا(ع) شام خورديم،سپس حضرت فرمودند:امشب حضرت ابراهيم(ع) و حضرت عيسي(ع) متولد شده اند و زمين  از زير كعبه پهن شده است،پس هر كه روزش را روزه بدارد چنان است كه 60 ماه را روزه داشته است و به روايت ديگر است كه فرمود:در اين روز حضرت قائم (عج) قيام خواهد نمود. روز بيست و پنجم روز دحو الارض است و يكي از چهار روزي است كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است و در روايتي روزه اش مثل روزه هفتاد سال است و هر كه اين روز را روزه بدارد و شب را به عبادت به سر آورد،از براي او عبادت صد سال نوشته مي شود و هر چه در آسمانها و زمين است براي روزه داردر اين روز استغفار مي كند و اين روزي است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده و براي اين روز به غير از روزه و عبادت و ذكر خدا و غسل، دو عمل وارد است كه شرح آن در "مفاتيح الجنان" آمده است.                                                                                    (منبع:مفاتيح الجنان)

سلام دوستان خوبم،هر كي كه موفق ميشه و اين روز رو روزه ميگيره دعا براي مولاي غريبمون يادش نره،و ما هم از دعاي خيرتون فراموش نكنين....

                               الا كه نور خدايي ،خدا كند كه بيايي.....

خواهد آمد اي دل ديوانه ام،او كه نامش با لبانم آشناست

من گل نرگس برايش چيده ام،باورم كن،خواهد آمد،با وفاست

امشب از فرط جنون در سينه دل،از عطش سجاده را بو مي كند

آخر اين دل،اين دل بي طاقتم دست احساس مرا رو مي كند

نذر كردم لحظه تنگ غروب،نذر يك شب اشك نيلي ريختن

برسر هر كوچه شهر خيال،شب چراغي از نگاه آويختن

باز مي آسايم نگاهم را به راه،خيره بر دربهاي نيمه باز

گام را فرسوده ام در كوچه ها،كوچه هاي خاكي و دور و دراز

بي قرارم،نا شكيبم،مست مست،امشب از عشق تو لبريزم بيا...

آه مي خواهم كه قبل از مرگ خويش،دست بر دامانت آويزم بيا....

                 اللهم عجل في فرج مولانا صاحب الامر و العصر و الزمان(عج)

                                          ....التماس دعا....

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 16:2  توسط شرمنده ی مهدی  | 

                                 

 

سلام دوستان عزيز،اين بارتصميم گرفتم توي اين پست بعضي از وظایفي رو كه حس مي كنم به عنوان يه شيعه بايد انجام بديم رو بصورت اجمالي بيان كنم،و خواهشي كه از شما دارم اينه كه با نظرات و پيشنهادات زيباتون كمكم كنين.

آيا مي توان به محضر امام زمان(عج)رسيد؟!...و وظايف ما در دوران غيبت چيست؟!

از شنيدن و تفكر در آيات و روايات و شرح احوال بزرگان مي فهميم كه راه به سوي امام زمان(عج) باز است و اگر راه مسدود بود نمي بايست هيچ كس به محضر نوراني حضرت برسد و اگر به خوبي در روايات درنگ كنيم،هيچ روايتي پيدا نمي شود كه غيبت به معناي نديدن امام زمان(عج)باشد،بلكه روايات،غيبت را اينگونه معنا كرده اند كه وقتي حضرت ظهور مي كنند،مردم مي گويند:عجب...اين آقا در مجلس ما آمده بود،ما اين آقا را در كوچه و خيابان ديده بوديم ولي نشناختيم،پس مي توان گفت:غيبت امام زمان(عج) در اثر گناه و معصيتي است كه ما انجام داده ايم.

بعضي از وظايف ما در دوران غيبت به شرح ذيل مي باشد:

1-دوست داشتن حضرت:

پيامبر اكرم(ص):تا اينكه من نزد بنده اي،محبوب تر از او نباشم و عترت من نزد او محبوب تر از عترت او نباشد و ذات من نزد او محبوب تر از ذات او نباشد،ايمان نياورده است.

از جهت ديگر اگر كسي واقعا حضرت را دوست داشته باشد،اعمالي را كه خوشايند ايشان نيست،هرگز انجام نخواهد داد.

2-منتظر واقعي باشيم:

پيامبر اكرم(ص):انتظار فرج،افضل اعمال امت من در زمان غيبت است.

3-دعا جهت حفظ وجود مبارك حضرت صاحب(عج) از شرور شياطين،جن و انس و طلب تعجيل نصرت و

غلبه بر كفار و ملحدين كه اين خودش نوعي اظهار بندگي به آنچه خداي تعالي وعده فرموده،مي باشد.

چنانچه در روایات نيز ذكر شده است.مثلا "سيد بن طاووس" در كتاب "فلاح السايل" نقل كرده اند:حذر كن

و باز حذر كن از اينكه موقع دعا  كردن،نفس خود يا احدي را بر آن حضرت مقدم بداري.

و در ادامه فرمودند:حذر كنيد از اينكه فكر كنيد آن حضرت به دعاي شما محتاج است،پس هيهات كه اگر

اينچنين فكر كني،تو در دوستي و اعتقاد خود مريض هستي،بلكه مي فرمايند آن حضرت حق عظيم و

احسان بزرگي بر  شما دارد.در ضمن هرگاه قبل از دعا كردن براي خودت براي آن حضرت دعا كني، خداوند

ابواب اجابت را بر روي تو باز مي كند،چون ابواب قبول دعا را بوسيله گناهان بر روي خود بستي و هروقت

براي آن حضرت دعا كردي اميد است به جهت آن وجود مقدس ،خداوند ابواب اجابت را باز فرمايد.

4-صدقه دادن براي امام زمان(عج)

5-تضرع و مسالت از خداوند به جهت حفظ ايمان

6-و....

وظيفه امام زمان(عج) از جانب خداوند تبارك و تعالي اين است كه در عالم خلقت و جهان آفرينش تصرف

كند و به فرياد شيعه برسدوچنانچه مولاي غريبمون در نامه اي به شيخ مفيد(ره) مي فرمايند:ما حقوق تو

و دوستانمان را هيچ گاه مهمل و معطل نمي گذاريم كه آنها را رها كنيم و بگوييم بروند سراغ كار

خودشان... نه...ما هيچ گاه شيعه را فراموش نمي كنيم و هميشه به ياد شيعه هستيم.

                                            

خيز تا چاره اين غم به مناجات بريم

                                     حاجت خود به بر قاضي حاجات بريم

مقصد اصلي دل را كه لقاي مهدي است

                                همچو موسي "ارني گوي"به ميقات بريم

از خدا خدمت او را به تضرع طلبيم

                                           به مناجات مگر ره به ملاقات بريم

نا رسيده به وصالت ز جهان گر برويم

                                    بس خجالت كه از اين حاصل اوقات بريم

                            

         اللهم عجل في فرج مولانا صاحب الامر و اازمان(عج)

                               التماس دعا

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم مهر 1388ساعت 21:4  توسط شرمنده ی مهدی  | 

 

 

ايام شهادت جانسوز و سراسر حزن و مظلومانه مولي الموحدين حضرت علي (ع) را

به پيشگاه ملكوتي حضرت ولي عصر(رواحنا له الفداه)و تمامي شيعيان تسليت عرض

مي نمايم.

 

مثل علي نباشد به جهان گره گشايي                طلب مدد از او كن چو رسد غم و بلايي

چو بكار خويش ماني در رحمت علي زن               كه چو او به زخم دلها ننهد كسي دوايي

ز ولاي او بزن دم،كه رها شوي ز هر غم               سر كوي او مكان كن،بنگر كه در كجايي

نظري به لطف و رحمت به من شكسته دل كن         كه تو يار دردمندي،كه تو يار بينوايي

 

سلام.با آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما.در اين ليالي قدر ما هم از دعاي خيرتان محروم نكنيد.

چند حديث از اول مظلوم عالم مي نويسم،باشد كه مورد رضاي حضرت حق قرار گيرد:

۱- مانند كشتي نشستگان هستيم كه شب و روز بر درياي زمان شنا مي كنيم،اما همه از خويش

بي خويشتنيم، و زماني از اين خواب گران برمي خيزيم كه كشتي عمر ما به ساحل رسيده باشد.

 ۲-علم ها در محيطي كه (عمل)نباشد،دوام ندارد،زيرا علم دور از يار ديرين خود (عمل) ياراي بقا ندارد و

اين چنين است كه (علم)از (عمل) به فرياد دعوت ميكند و وقتي كه دعوت خويش را با اجابت مقرون

نبيند،جاي خود را ترك ميگويد و آهسته آهسته محو ميگردد.

 هرگز از اين پنج خصلت روي مگردانيد:

1-جز بسوي خداي خويش دست نياز مگشاييد.

2-به جز از گناه خويش از هيچ كس مترسيد.

3-از ناداني شرم مداريد و دانشجويي را ننگ مشماريد.

4-تا آنجا كه بدانيد به ديگران بياموزيد و مانند مار بر گنجينه علم حلقه مزنيد و جويندگان را از اين گنج

سرشار بي بهره مسازيد.

5-همواره بردبار و شكيبا باشيد و بدانيد كه مسلمان نا بردبار همانند پيكري است كه بر خويشتن

سر ندارد،و از پيكر بي سر،جنب و جوش بر نخيزد و مؤمن بي صبر ايمان خويش را از دست بدهد و بنياد

عقيده خويش را در هم بشكند.

 

               ا

شب قدر است و من قدري ندارم/چه سازم توشه قبري ندارم

شب قدر است و من كاري نكردم/امام خويش را ياري نكردم

                                 اللهم عجل في فرج مولانا صاحب الزمان(عج)

                                              التماس دعا

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم شهریور 1388ساعت 18:8  توسط شرمنده ی مهدی  | 

 

ولادت سراسر نور و با سعادت قطب عالم امكان ،يگانه منجي عالم بشريت

حضرت بقية الله الاعظم(ارواحنا له الفداه)بر تمامي شيعيان و عاشقانش و

شما تبريك باد.

                     

ما معتقديم عشق سر خواهد زد/بر پشت ستم كسي تبر خواهد زد

سوگند به هر چهارده آيه نور/سوگند به زخم هاي سرشار غرور

آخر شب سرد ما سحر ميگردد/مهدي به ميان شيعه بر مي گردد

                           

شناسنامه دوازدهمين وارث غدير:

نام:هم نام حضرت خاتم الانبياء(ص)

كنيه:ابو القاسم،ابو عبدالله،ابو صالح و...

لقب:حجة الله،مهدي،هادي،قائم،منتظر،صاحب الامر،صاحب العصر و...

پدر:حضرت امام حسن عسكري(ع)/مادر:نرجس،دختر يشوعا پسر قيصر روم

ولادت:شب جمعه 15 شعبان سال 255هجري قمري

مكان ولادت:سر من راي(سامرا)

مدت عمر:تا كنون (سال 1430هجري قمري)،1175سال قمري از عمر شريف آن

حضرت ميگذرد.

                                  

 حضرت امام حسن عسكري(ع) خطاب به فرزند عزيزش امام مهدي(عج) ميفرمايد:

فرزندم مهدي بدان كه دلهاي مردم با خلوص و طاعت پيشه،بسان پرنده اي كه به

سوي آشيانه پرميكشد،بيتابانه و مشتاقانه راهي كوي تو اند.

                              

 امام صادق(ع):هر يك از شما براي قيام قائم(عج)(هر چند با تهيه كردن يك

تير)بايد آماده گردد.(بحار الانوار-ج52-ص366)

                      

 امام زمان (عج):هر يك از شما بايد به آنچه كه شما را به دوستي ما نزديك

مي كند،عمل كند و از آنچه كه خوشايند ما نبوده  خشم ما در آن است،

دوري گزيند،زيرا خداوند به طور ناگهاني جان انسان را مي گيرد،وقتي كه

توبه برايش سودي ندارد و پشيماني او را از كيفر،بخاطر گناهش نجات

نمي دهد.

 

امام زمان (عج) در خصوص اهميت نماز اول وقت ميفرمايند:شايسته نيست

كه شيعه ي  ما نماز صبحش را وقتي بخواند كه ستارگان در آسمان محو

شده باشند يا نماز مغرب و عشا را وقتي بخواند كه ستارگان در آسمان

نمايان شده باشند.

  

دل نوشته:

قلم را در دست گرفته ام؛تصميم دارم هر چه كه در دل دارم بنويسم،اما قلم ناي

حركت كردن ندارد.گويي خسته است از نوشتن حرفهاي تكراري اما دستم پا فشاري

مي كند براي نوشتن حرفهاي دل كه بوي عشقش مستم مي كند و وادارم  ميسازد

در كوچه پس كوچه هاي بي كسي با ياد و عشق تو سر كنم.دلم هوا كرده كه از تو

بنويسم.بگذار تا در ميان شبهاي عزلت و تنهايي با تو سخني داشته باشيم.بگذار تا با

تو از درد جانكاه و درازي كه همه وجودمان را فراگرفته گفتگو كنيم.پس از تو آسمان

ديگر هيچ گاه تماميت روشنايي خورشيدش را بر ما ارزاني نداشت.هيهات كه زمين در

فراق تو همه رمقش را از دست داد.هيهات كه همه ستارگان با همه فروزندگي فقط

با كورسويي در دل آسمان ماندند گويي آنان نيز در فراقت سر در جيب خود كشيدند تا

با خيالي دلخوش باشند.مولاي مهربانم.... از لحظه اي كه رفتي همه چيز با تو رفت...

همه خوبي و مهرباني رفت...گويي از آن همه خوبي تنها يادي مانده  كه انتظار آمدنت

را ميكشد....وقتي كه رفتي،مي گفتي كه آسمان،فرا رسيدنت را خبر خواهد داد و

مكه جايي كه تو را به من و مرا به تو مي رساند.از آن روز هر صبح و شام رو به سوي

مكه آورده ام.شايد نگاهم به كعبه يادآور روزي باشد كه تو خواهي آمد.مكه نام  تو را و

خاطرزيباي تو را در يادم زنده مي كند.

وه كه چقدر كعبه را دوست دارم.كعبه را كه پشت تو را محكم مي دارد؛

روزي كه خواهي آمد.....(ان شاء الله)

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مرداد 1388ساعت 17:30  توسط شرمنده ی مهدی  | 

                                                                   

                                         

                              بسم الله الرحمن الرحيم

ولادت سراسر نور و پر فيض و بركت حضرت اباعبدالله الحسين(ع)،امام

سجاد(ع)و حضرت ابوالفضل(ع)را به محضرمقدس حضرت ولي عصر(عج)و

تمامي شيعيان و پاسداران و جانبازان تبريك ميگويم.

                                     

شعبان شد و پيك عشق از راه آمد                 عطر نفس بقية الله آمد

با جلوه سجاد و ابوالفضل و حسين           يك ماه و سه خورشيد در اين ماه آمد

                                       

 شناسنامه سومين وارث غدير:

آن حضرت در سوم شعبان سال چهارم هجري قمري در شهر مدينه منوره ديده به جهان گشود.

نام:امام حسين(ع)

كنيه:ابوعبد الله،ابو علي،ابوالشهدا،ابوالاحرار،....

القاب:سيد،مظلوم،رشيد،عطشان،شهيد،قتيل،وفي،زكي،مبارك،طيب،سبط،....

پدر:امام علي(ع)

مادر:حضرت فاطمه زهرا(س)

مدت امامت:11سال

امام حسين(ع) ميفرمايند:اي مردم شما را به تقواي الهي سفارش ميكنم و از گناه

كردن در ايامش برحذر مي دارم.... و از كساني مباشيد كه بر گناه بندگان بيم دارند و

خود از عقوبت گناه خويش آسوده خاطراند.

                                               

امام سجاد(ع):خداوندا...... درود فرست بر محمد و آل محمد(ص)و خاندان او و ما را به

توبه اي كه پسند داري راه ببر و از اصرار بر گناه كه ناپسند ميداري،دور فرماي.

خداوندا.......چون ميان دو نقصان،يكي در دين ويكي در دنيا قرار گرفتيم،نقصان را در آن

قرار ده كه زودگذر است و توبه را در آن قرار ده كه بقايش بيشتر است و چون آهنگ

دوكار كرديم كه يكي تو را خشنود مي سازد و ديگري تو را به خشم مي آورد،ما را

بدان سوي كه سبب خشنودي توست روانه دار و عزم ما را در آنچه سبب خشم

توست سست نماي و در آن هنگام نفسهاي ما را به خود وا مگذار، كه نفسهاي ما

اگر توفيق خويش را رفيق آنها نگرداني راه باطل را برگزيند و نفس آدمي را به بدي

فرمان دهد مگر آنكه تو رحمت آوري....اي مهربانترين مهربانان

                                           

                   فرزند دلير حيدر آمد                    عباس امير لشكر آمد

                ميخواست نشان دهد ادب را         يك روز پس از برادر آمد

                                               

يه درد و دل:

وقتي كه مقدر شد حضرت موسي(ع) 40سال در كوه طور بماند و به بنی اسرائیل

برنگردد،قومش همت کردند و با گريه و زاري به درگاه خداوند متعال اين 40سال

تبديل به روز شد.ولي ما....... ما  چي؟!.....

ما كه ادعاي شيعه بودن داريم براي مولاي غريبمون چيكار كرديم؟!.....

                                                      

اميد وارم كه همه ما در اين ايام فرخنده،در ماه پيامبري كه رحمة للعالمينه،با بهره گيري از فضايل ائمه

عليهم السلام  و عمل به دستوراتشان و با توجه به سيره امام حسين (ع)،امام سجاد (ع) و

حضرت ابوالفضل(ع)،بتوانيم جهت تعجيل در ظهور صاحبمون قدمي بر داريم.

                                      

امام زمان(عج) فرمودند:اگر شيعيان ما در وفاي به عهد و پيمان الهي اتحاد و اتفاق

داشتند و عهد و پيمان را محترم مي شمردند،سعادت ديدار ما به تاخير نمي افتاد و

زودتر به سعادت ديدار ما نائل مي شدند.

پس يادمون نره كه همه ما مسئوليم.........

يك سال دگر آمد و بگذشت رجب        زان يار نشد خبر عجب ثم عجب

بگشا به دعا بهر فرج خود تو دو لب          شاها فرج خود ز خدا خود بطلب

اللهم عجل في فرج مولانا صاحب الزمان(عج)

+ نوشته شده در  شنبه سوم مرداد 1388ساعت 9:30  توسط شرمنده ی مهدی  | 

از خدا خواستم تا دردهايم را التيام بخشد.خداوند پاسخ داد:

مخلوق خوب من!هر دردي را درماني است و اين تو هستي كه بايد درمان

دردهايت را بجويي.

 از خدا خواستم تا جسم نا توانم را توانايي بخشد.خداوند پاسخ داد:

 آفريده من! آنچه كه بايد تكامل يابد روح است و جسم تنها قالب گذراست.

 از خدا خواستم تا به من صبر عنايت كند.خداوند پاسخ داد:

 بنده قدرتمند من!صبر حاصل سختي است.عطا شدني نيست بلكه

آموختني است.

از خداوند خواستم تا مرا شادي و شعف بخشد.خداوند پاسخ داد:

نازنينم!من به تو موهبت زياد بخشيدم.شاد بودن با خود توست.

 از خداوند خواستم تا رنجم را كاستي دهد.خداوند پاسخ داد:

مخلوق صبورم!بهاي رنج تو دوري از دنيا و نزديكي به من است.

 از خداوند خواستم تا روحم را شكوفا سازد.خداوند پاسخ داد:

پرورش روح با تو.اما آراستن آن با من.

 از خدا خواستم تا به من همه چيز بدهد تا از زندگي لذت ببرم.خداوند پاسخ

داد:

 من به تو زندگي بخشيدم تا از همه چيز لذت ببري.

 از خداوند خواستم تا راه عشق ورزيدن را به من بياموزد.خداوند پاسخ داد:

اشرف مخلوقات من!بالاخره دريافتي كه از من چه بخواهي...! به خاطر

داشته باش كه در مسير عشق ورزيدن به من به مقصد دوست داشتن

ديگران نيز خواهي رسيد.

                                                 

                                                     

 آنگاه كه در تنگناي معاش زندگي روزنه اميدي نداري:

ببخش و انفاق كن و وسعت روزي از من بخواه.(سوره سبا/39)

آنگاه كه مي خواهي خوشبختي را گرم در آغوش كشي:

 تسليم درگه من باش.(سوره زمر/54)

 آنگاه كه خواهان رسيدن به سرزمين سبز بندگي هستي:

مرا بپرست تا به راه راست هدايت شوي.(سوره يس/61)

 آنگاه كه مي خواهي ثروتمندترين و دولتمند ترين باشي:

مالت را در راه من انفاق كن تا آنرا زياد كنم.(سوره تغابن/17)

 آنگاه كه روحت در حسرت يك سنگ صبور در تب و تاب است:

 به هنگام صبح و شام خداي را تسبيح گوي.(آل عمران/41)

آنگاه كه منيت و غرور در بند بند وجودت ريشه دوانيد:

سجده كن و تقرب بجوي.(سوره علق/19)

 آنگاه كه در ورطه غفلت و بي خبري از ياد خدا در نعمت غرق شدي:

به هوش باش كه در آزمون الهي به سر مي بري.(سوره جن/17)

 آنگاه كه مغرور به زندگاني دنيا شدي:

 به هوش باش كه شيطان در فريب توست.(سوره فاطر/5و6)

آنگاه كه خواهاني لحظه به لحظه نعمت بر تو افزون گردد:

نعمات الهي را شاكر باش كه تا آنها را زياد كنم.(سوره ابراهيم/7)

آنگاه كه در فراز و نشيب زندگي غافل از ياد خدا در حال بريدني:

 از رحمت لايزال الهي مايوس مباش.......(سوره عنكبوت/23)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم تیر 1388ساعت 18:22  توسط شرمنده ی مهدی  | 

 

           السلام عليك يا امير المؤمنين(ع)                              

 بنام نامي حق.موج نهان و آشكار.بنام آنكه دل مي سپارم به

راهش تا راهگشاي راهم باشد و به اميد او چشم به افق هاي

دور و دراز دوخته ام.                                                                       

خدايا...!به من زيستني عطا كن كه در لحظه مرگ بر بي ثمري

لحظه اي كه براي زيستن گذشته است حسرت نخورم.                                                                                                   

سلام.ايام ولادت اولين اختر آسمان امامت و ولايت را به محضر

مقدس حضرت ولي عصر(عج)وتمامي شيعيان تبريك عرض

مينمايم.                                                                                                                                  

من دوباره اومدم.ولي كم كم مي خوام برم. بهرحال سعادت

نصيبم شد وهمونطوري كه گفته بودم مي خوام برم و معتكف

بشم.و حتما همتون رو دعا ميكنم و شما هم منو از دعاي خيرتون

فراموش نكنين.و دلم گرفته بود گفتم چند سطري بنويسم.هر

وقت خسته شدي ديگه ادامه نده اما نظرفراموش نشه.                                                                                                           

امام علي(ع)مي فرمايد:هر چيزي  كه شمردني است

روزي پايان مي پذيرد و هر چيزي كه انتظارش را ميكشي

خواهد رسيد....پس بيائيد همه به هم براي ظهورش دعا

كنيم....                          

                      

كوله بارت بر بند/شايد اين چند سحر فرصت آخر باشد/كه به 

مقصد برسيم و بشناسيم خدا/و بدانيم كه يك عمر چه غافل

بوديم/مي شود آسان رفت/مي شود كاري كرد كه رضا باشد

او/اي سبكبال در اين راه شگرف/در مناجات خدايي شدنت/در

دعاي سحرت/هرگز از ياد مبر....من جا مانده بسي محتاجم

                      

امام علي(ع)مي فرمايد:نا سپاس ترين عضو بدن چشم 

است پس خواسته هايش را برآورده نكنيد كه شما را از

ياد خدا باز ميدارد.                                                                                        

  

ايستاده بر سر راهت به حال انتظارم       

ديده گريان دل پريشان سر به ديواربيا...          

بيم آن دارم كه رويت رانديده جان سپارم     

دست من دامان تو مشكل شده كارم بيا           

رسيده جان به لب اي دوست بر سرم باز آ          

كه بي تو روح ز پيكر نمي رود بيرون          

                                      

پيامبر اكرم(ص)مي فرمايد:رسيدن به خدا مقصدي است كه بدست نمي آيد مگر با شب زنده داري.  

                              

ستاره باز به دامان شب دويد بيا                  

         سرشك شوق به چشمان شب چكيد بيا         

فروغ نقره اي مه به گرد خيمه شب              

                       كشيد هاله اي از پرتو اميد بيا                  

نيامدي كه شفق دامني پر از خون داشت           

            كنون كه دست فلك جيب شب دريد بيا          

ستاره سحري كور سو زنان از دور         

                         گشود پنجره صبح و آرميد بيا                    

ستاره چشم به راه توماند تا صبح            

                 سحر دميد و از ديده شد نا پديد بيا                 

نيامدي كه دل من حديث شب مي گفت           

               كنون كه قصه به پايان خود رسيد بيا              

بيا كه گوش دل من به كوچه كوچه شوق            

                       صداي پاي تو را بارها شنيد بيا                           

                         

امام علي(ع)مي فرمايد:اگر خداوند بر گناهان وعده

عذاب هم نمي داد لازم بود بخاطر سپاسگذاري از نعمت

هايش نا فرماني نشود.                                                                         

                                  

گفتم كه روي خوبت از من چرا نهان است            

گفتا تو خود حجابي ورنه رخم عيان است

گفتم كه از كه پرسم جانا نشان كويت            

گفتا نشان چه پرسي آن كوي بي نشان است

گفتم فراق تا كي؟گفتا كه تا تو هستي!                

گفتم نفس همين است!گفتا سخن همان است

گفتم كه حاجتي هست گفتا بخواه از ما           

گفتم غمم بيفزا گفتا كه رايگان است        

                                                   

درآخر سخن شهيد آويني كه خيلي برام جالب هست رو براتون 

مي نويسم واين مطلب رو به پايان مي رسونم.                                                                                                     

عجب از ما واماندگان كه در جست وجوي شهدا به

قبرستانها مي آييم.و اين خود دليلي است بر آنكه از

حقيقت عالم هيچ نمي دانيم.مرده آن است كه نصيبي از

حيات طيبه شهدا ندارد و اگر چنين است.از ما مرده تر

كيست...؟!شهدا شاهد بر باطن و حقيقت عالمند و هم

آنانند كه به ديگران حيات مي بخشند پس براستي اين

عجيب نيست كه ما واماندگان درجست و جوي شهدا به

قبرستانها مي آييم....                                                                      

                       اللهم عجل لولیک الفرج                      

                                 التماس دعا                                               

                                             

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم تیر 1388ساعت 18:35  توسط شرمنده ی مهدی  | 

                                       

                                            

                                          بسم الله الرحمن الرحیم    

حضرت محمد(ص):ماه رجب ماه بزرگ خداست و هیچ ماهی در حرمت و فضیلت به آن نمی رسد و بدانید که رجب ماه خداست٬شعبان ماه من است و رمضان ماه امت من است.بدانید که ماه رجب ماه استغفار امت من است پس در این ماه بسیار طلب آمرزش کنید خداوند آمرزنده و مهربان است.

ابن بابویه به سند معتبر از از سالم روایت کرده که رفتم خدمت امام صادق(ع) و همین که نظر مبارک حضرت به من افتاد٬فرمودند:آیا در این ماه روزه گرفته ای؟ گفتم:نه ای فرزند رسول خدا٬حضرت فرمودند:آنقدر ثواب از تو فوت شده که بجز خدا کسی قدر آن را نمی داند٬بدرستیکه این ماه٬ماهی است که خدا آنرا بر ماههای دیگر فضیلت داده و حرمت آنرا عظیم نموده٬پس گفتم:یابن رسول الله اگر در باقیمانده این ماه٬روزه بدارم٬آیا  به بعضی از ثواب روزه داران آن فائز میگردم٬حضرت فرمود:ای سالم٬هر که یک روز از آخر این ماه را روزه بدارد خداوند او را از شدت سکرات مرگ٬از هول بعد از مرگ و از عذاب مرگ ایمن دارد٬وهر که دو روز از آخر این ماه راروزه بدارد ٬ازصراط به آسانی بگذرد وهر که سه روز از آخر این ماه را روزه بدارد ٬از ترس بزرگ روز قیامت واز شدتها وترسهای آن روز ایمن گردد و برات بیزاری از آتش جهنم را به او عطا کنند.

منکه میخوام از همین الان شروع کنم٬یه شروع اساسی٬ولی خیلی برام سخته که این راه رو بخوام تنهایی پیش برم.خیلی دلم میخواد که منو همراهی کنی و بیای با هم عهد ببندیم که این روزای باقیمانده از ماه خدا رو غنیمت بشمریم و توشه ای برداریم تا حداقل بتونیم کمی دل امام زمان(عج) رو بدست بیاریم.بهرحال او منتظره که ما برگردیم و اگه به دعوتش (لبیک) نگیم خیلی بی معرفتی میشه.به نظر من اگه بخوایم برگردیم باید یه استارت بزنیم و چه بهتر که بریم کارامونو انجام بدیم تا بتونیم امسال معتکف بشیم.منکه همش از خدا میخوام تا کمکم کنه امسال هم بتونم توی ایام البیض(سه روز اعتکاف)٬معتکف بشم چون همه کس دعوت نمی شن.دلم میخواد برم و کمی از مادیات فاصله بگیرم و چاره ای پیدا کنم که بتونم غفلتای گذشتمو جبران کنم.

همراهی شما دراین مسیر برام سعادت بزرگیه....!!! 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم تیر 1388ساعت 18:41  توسط شرمنده ی مهدی  | 

                                            بسم الله الرحمن الرحیم

                                                 

                    السلام علیک یا فاطمه الزهراء(س)

امروز روز بزرگداشت کسانی است که مانند شمع آب شدند و ما را به شکوفایی رساندند.فرخنده سالروز ولادت حضرت فاطمه(س)بر تمامی شیعیان خصوصا مادران تبریک باد.

                                

خدایا....!

در قلب کوچک من آتش عشقت را بیفروز...

                بگذارشوقم به سیمای نیلوفرینت هرروزفزونی گیرد....

                               مرا یاری کن تا همه چیز را به آغوش پرمهر تو بسپارم....

 الهی اگر بخواهم شرمسارم....و اگر نخواهم گرفتار.....

الهی بت سنگین شکستن نیک آسان است و بت نفس شکستن سخت دشوار٬ خنک آنکه از امت خلیل بت شکن است که هر دو را بشکست.

الهی اگر تا قیامت برای یک صغیره استغفار کنم از شرمندگی تقصیر بندگی به در نخواهم شد.

الهی داغ دل را نه زبان تواند تقریر کندو نه قلم یارد به تحریر برساند٬الحمدلله که دلدار به ناگفته و نا نوشته آگاهست.

الهی تو پاک آفریده ای٬ما آ وده کرده ایم.الهی پیشانی بر خاک گذاشتن آسان است ولی دل از خاک برداشتن دشوار است.

الهی درویشان بی سر و پایت در کنج خلوت٬بی رنج پا٬ سیر آفاق کنند که دولتمندان را گامی میسر نیست.

الهی توانگران را به دیدن خانه خوانده ای و درویشان را به دیدار خداوند خانه٬آنان سنگ و گل دارند و اینان جان ودل٬آنان سرگرم در صورتند و اینان محو در معنا٫خوشا آن توانگری که درویش است.

الهی اگر درویشم ولی دارا تر از من کیست که تو دارایی منی.

الهی اگر ستار العیوب نبودی ما از رسوایی چه می کردیم......

                                                               حضرت آیت الله حسن زاده آملی

                                     

ای نفسهای من در حصار تنگ لحظه ها.....

من اسیرم...و دامان مرا خاک این بیابان مبهم و تاریک گرفته.

ای نفسهای من در تلاطم این دریای طوفانی و شناور٬من غرق در امواج خروشانم.

ای نفسهای من در سرمای سوزان این زمستان سخت و جانفرسا...تا بهار ظهور تو چند نفس مانده....!!چند قدم.....!!من هنوز دلتنگ تو نشدم!!!من دلم برای خودم تنگ شده که گم شده ام...!!تو که همیشه هستی...

نور خورشید در چشمان من می زند و من از تماشای تو عاجزم کاش من هم بتوانم بوته ای نرگس در مسیر آمدنت بکارم....

ای کاش من هم نفسهایم را در التهاب رسیدن به تو ای نور روشن خدایی بر آورم...

                     اللهم عجل لولیک الفرج

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 10:48  توسط شرمنده ی مهدی  | 

 

زهره شالی

                                        بسم الله الرحمن الرحیم

        سالها میگذرد حادثه ها می آید         انتظار فرج از نیمه خرداد کشم

خرداد همیشه بار غم بر دوش ما نهاده است.حضرت آیت الله خامنه ای در مورد شخصیت امام میفرماید: او به همه فهماند که انسان کامل شدن٬علی وار زیستن و تا نزدیکی مرز عصمت پیش رفتن افسانه نیست.بهر حال امام برای ما یک صراط بود٬میزان و ملاک بود٬اسوه و الگو بود٬از این رو با رفتنش٬راهش باقی ماند.گرچه امام روی در نقاب خاک کشید ولی امروز٬فرزندان ملتی که او بنا نهاد٬از راه امام و کلام امام٬مشعلی افروخته و بر افراشته اند٬تا راه بشریت امروز٬تیره نماند.بیایید همگی رهرو حقیقی آن عارف بزرگ باشیم و او را الگوی خود قرار دهیم.

بیستمین سالگرد قیام خونین ۱۵خردادو سالروز ارتحال حضرت امام خمینی(ره)بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران بر تمامی شیعیان جهان تسلیت باد.

سوز ما در هجر رهبر کمتر از یعقوب نیست         او پسر گم کرده بود و ما پدر گم کرده ایم

                                                  روحش شاد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388ساعت 19:58  توسط شرمنده ی مهدی  |